One-liners from Raghivir Chaudhari

શ્રી રઘુવીર ચૌધરીનાં લખાણમાંથી પસંદ કરેલાં અવતરણો


મા-બાપને પુત્ર અને પુત્રવધૂ કરતાં પૌત્ર વધુ ગમે. એમાંથી જ પેલી કહેવત પડીઃ મૂડી કરતાં વ્યાજ વધારે વહાલું લાગે.

ઓછાબોલા હોવાનો એક ફાયદો છે. આપણી પીડા પ્રગટ થઈ જતી નથી, આપણા ઘા ખુલ્લા પડી જતા નથી અને જલદી રુઝાઈ જાય છે.

આગળ વધવા માગનારને ભૂતકાળમાં ખૂંચી જવું પાલવે નહી.

જેણે જીવનમાં ચોક્કસ આદર્શો સિદ્ધ કરવા છે, એણે સંસારની માયાજાળમાં લપેટાવું નહીં.

પ્રતિભાશાળી માણસો થોડાક ઍબ્નોર્મલ તો હોવાના જ.

ફાયર બ્રિક્સ સર્વાધિક તપીને જ તમામ પ્રકારનાં તાપમાનનો સામનો કરી શકે છે.

માણસમાં પુનર્વિચાર કરવાની શક્તિ ન હોત તો એ શું નું શું કરી બેસત?

જેનામાં ઊંડી સંવેદના હોય એ જ પાગલ થઈ શકે.

જે પ્રવાહમાં વહી ન જાય અને કિનારે ઉભો રહીને વસ્તુસ્થિતી સમજી લે એને તટ-સ્થ કહેવાય.

પતિ-પત્ની વચ્ચે ટૂંકી મુદતનાં રિસામણાં ચાલ્યાં કરે.

લગ્ન પછી પ્રણયકલહથી પ્રેમ વધે છે.

એક સમય એવો હોય છે જયારે પ્રેયસીનાં દર્શન માત્રથી રક્તસંચારની ગતિ વધી જાય છે.

સુખી થવા પ્રયત્ન કરવા કરતાં અંત:કરણને અનુસરીને પ્રવૃત્તિ કર્યા કરવી.

મને માણસમાં પણ અખુટ શ્રધ્ધા છે. ક્યારેક એનામાં સંગોપાયેલું દૈવી તત્ત્વ માથું ઊચકતું પણ હોય. કોને ખબર?

અનુકૂળ માણસોનો અનુકૂળ માણસો સાથે કોઈ પૂણ્ય બળે જ સંગ થાય છે.

દરેક માને એમ લાગે છે કે દીકરી પિયરમાં જેટલી સુખી હતી એટલી સાસરે સુખી નથી.

બીજાના મનોરંજન સિવાય પતિ-પત્નીની લડાઈ કશા કામની નથી.

પતિ-પત્ની જિંદગીભર નક્કી કરી શકતાં નથી કે કોણ કોનાથી વધુ સારું. છેલ્લે બેમાંથી એકનું અવસાન થાય છે અને બીજાને વિચારવા માટે પૂરતો વખત મળે છે તો એને ખ્યાલ આવી જાય છે કે મરનાર પોતાનાથી વધુ સારું હતુ. મરણ મરનારના ગુણો ઉપસાવી આપે છે.

માણસના ગુણ કરતાં એના રુપની ખબર વહેલી પડે.

બાળકોને બાહ્ય સૌંદર્ય કરતાં આંતરિક સૌંદર્યમાં વધુ સમજણ પડે છે કારણ કે એમને સૌંદર્ય સાથે સ્વાર્થનો સંબંધ નથી હોતો.

માણસો બાધા કેમ રાખતા હશે? પરમાત્માને પ્રાર્થના હોય, શરતી વિનંતી નહીં.

દુનિયામાં સારા માણસો છે તેથી તો જીવવાનુ મન રહે છે, મરવા માટે પૂરતાં કારણો હોવાં છતાં.

બસમાં કોઈ વૃદ્ધાને જગ્યા આપવા કોઈ યુવાન તૈયાર ન હોય પણ કોઈ સૌંદર્યવાન વર્ગસખી જો ઊભી હોય તો એને જગ્યા આપવા સ્પર્ધા થઈ જાય!

લોકો મારા વિશે ખરાબ બોલે એમાં મને ગુસ્સો નથી આવતો.જેમનાં બધાં વખાણ કરતાં હોય એવા મણસો પણ કયારેક નાલાયક હોય છે.

જે સ્ત્રીઓ ઊંઘમાં પણ સપ્રમાણ અને સ્વસ્થ લાગે એને હું સુંદર કહું.

એક પક્ષીય પ્રેમ વધુ પ્રબળ હોય છે.

પ્રેમનો અનુભવ થયા પછી પ્રેમ વિના જીવવું કેટલું અઘરું છે એ તો એ જ જાણે.

બીજવર પરણી મહાસુખ પામે એ કહેવત અમસ્તી જ પડી નથી.એકવાર છૂટાછેડા લેવા પડયા હોય એ પતિ નિષ્ફળ દાંપત્યનાં કારણો બરાબર જાણતો હોય છે.

બે હૃદયનો સંબંધ કોઈ ત્રીજી વ્યક્તિનુ અહિત ન કરે એમાં જ એની સાર્થકતા છે.

આપણે જેનું કલ્યાણ કરી શક્યા ન હોઈએ એનું બીજા દ્વારા કલ્યાણ કરી આપવાની વાસના રહી જતી હોય છે.

પુરુષોના અભિપ્રાયની યુવાન સ્ત્રીઓ પર વધુ પડતી અસર થાય છે.

માફ કરવામા આવે એ તો એક જ વખત.ભૂલ બેવડાતી રહે તો ગુનો બની જાય છે.

મરનારનો કોઈ વિકલ્પ નથી.

ઘાતકી અનુભવોનાં સ્મરણો પણ જીવલેણ રોગની જેમ પીછો છોડતાં નથી.

તટસ્થ થયા વિના વિશ્લેષણ ન થઈ શકે.

પ્રેમનો અનુભવ જિંદગીભરની મૂડી બની રહે છે.

અગવડ-સગવડનાં અડધાં મૂળ માણસના મનમાં હોય છે.

ફોન પર આંસુ લૂછી શકાતાં નથી.

વધતી જતી ફાંદને લોકો સુખની નિશાની ગણે છે.

પુરુષો કરતાં સ્ત્રીઓને સાધુ સંતો વધુ ગમતા હોય છે.

આજીવન કુવારાં રહેવાની જાહેરાત કરનાર પણ નિર્ણય બદલતાં હોય છે.

સ્ત્રી હાથ લંબાવતી નથી; એ પ્રતિભાવ દાખવે.અર્પણ થાય.

ઝગડો કરવા કરતાં મૂંગાં રહેવું સારું.

પ્રકૃતિનું સાહચાર્ય માણસને એકાંગી થવા દેતુ નથી, જીવંત રાખે છે.

સમજવાથી અંતર વધે, ચાહવાથી ઘટે.

લાગણીની વિમળતા એ જ સારપનું પ્રમાણ છે.

અમલમા ન મુકાયેલો આદર્શ દંભ છે.

સયમ એ પણ તપનો ભાગ ગણાય છે.

કેટલાક લોકો આખી જિંદગી સુંદર રહેવા માટે જ સર્જાયા હોય છે.

પ્રિયજનની વિમુખતા પછીની એકલતા પણ એક જાતનું મૃત્યુ જ છે.

બાળલગ્નનો સૌથી મોટો ફાયદો એ છે કે લાગણીઓને ચોક્કસ દિશા મળી જાય છે, મન ભટકતું નથી, પસંદગીની વિમાસણ રહેતી નથી.

કળાકાર થવા પહેલાં ભાવકની કક્ષા પ્રાપ્ત કરવાની હોય છે.

માણસ પોતાના માટે વેઠે એ તાપ, બીજાના માટે વેઠે એ તપ.તપ એ જ સેવા.

સમાધાન વિના સહજીવન શક્ય નથી.

માણસને જે ન મળે એનુ મહત્વ મળેલા કરતાં વધુ છે.

બાળપણની પ્રીત ભૂલાતી નથી, એ ભલે એક પક્ષીય હોય.

જે પ્રેમ ફલિત નથી થતો એ પણ એળે નથી જતો.

જે વ્યક્તિ કોઇને ચાહી શકે છે એનામાં સચ્ચાઈ હોય છે.

કૃષ્ણ, ઈશુ, બુદ્ધ, કે ગાંધીએ નવા ધર્મનો નહી, નવા જીવનનો ઉપદેશ આપ્યો હતો.

ગંભીરતાપૂર્વક લાદેલી નહી, પણ સ્વયંભૂ શિસ્ત જ વિકાસમાં ઉપકારક થઈ શકે.

પોતાનાં સ્મરણોની હત્યા કરવી એ પણ એક પ્રકારની આત્મહત્યા જ છે.

Jay Vasavada...

 

પ્રિય જયભાઈ,

લગભગ દશેક વર્ષથી તમને અનિયમિત રીતે નિયમિત વાચતો રહ્યો છું. તમે એટલા prolific રાઈટર બની ચુક્યા છો કે બીજા લેખકોના ભોગે જ તમને નિયમિત વાચી શકાય. મેં આ વાત આ પહેલા પણ તમને કરી છે કે તમારા લખાણોમાં અનુભવાતી પારદર્શિતા, સરળતા અને પ...્રમાણિકતાનો હું આશિક છું. અને રહીશ. તમને મળી શકાયું છે એક નહિ અનેકવાર એનો આનંદ છે અને તમે મારી બે વાર્તાઓ વાચ્યા પછી ફુરસદથી લખેલો પેલો પ્રલંબ પત્ર ઘરેણાની જેમ સાચવીને રાખ્યો છે.

-હિતેશ જાજલ

Yesterday at 11:11am ·

Jay Vasavada Hitesh Jajal thnxxxxxx buddy..u r old mate n havin literary sense :)

Quotes on Marriage

 

To get the full value of joy

You must have someone to divide it with.
Mark Twain

One advantage of marriage, it seems to me, is that when you fall out of love with each other, it keeps you together until maybeyou fall in love again.
Judith Viorst

One of the best things about marriage is that it gets young people to bed at a decent hour.  ~M.M. Musselman

It's you I like,
It's not the things you wear.
It's not the way you do your hair,
But it's you I like.
The way you are right now
The way down deep inside you
Not the things that hide you
Not your diplomas...
They're just beside you.
But it's you I like,
Every part of you,
Your skin, your eyes, your feelings,
Whether old or new.
I hope that you'll remember
Even when you're feeling blue,
That it's you I like,
It's you yourself, it's you
It's you I like!
Mr Rogers

It is sometimes essential for a husband and a wife to quarrel - they get to
know each other better.
Goethe

A good marriage is the union of two good forgivers.
Ruth Bell Graham

A perfect marriage is one in which "I'm sorry" is said just often enough.  ~Mignon McLaughlin

No man is truly married until he understands every word his wife is NOT saying.
Unknown

I never knew what real happiness was until I got married.  And by then it was too late.  ~Max Kauffman

Mother-in-law:  a woman who destroys her son-in-law's peace of mind by giving him a piece of hers.  ~Author Unknown

Bachelors know more about women than married men; if they didn't they'd be married too.  ~H.L. Mencken

God created sex.  Priests created marriage.  ~Voltaire

Marriage is the only war in which you sleep with the enemy.  ~François, Duc de La Rochefoucauld

Getting divorced just because you don't love a man is almost as silly as getting married just because you do.  ~Zsa Zsa Gabor

Love is blind, but marriage restores its sight.  ~Samuel Lichtenberg

A good marriage would be between a blind wife and a deaf husband.  ~Michel de Montaigne, Essays

DCE closes down

૩૦ નવેમ્બરથી કેન્દ્ર સરકારનાં MHRD દ્વારા ચાલતું   District Centre for English નું રાજકોટનાં આ સેન્ટરની અવધી પૂરી થતા બંધ થશે. છેલ્લા સવા બે વર્ષથી હું અહી છું. એક જગ્યાએ લાંબો સમય નોકરી કરાવી મારા માટે શક્ય નથી એ જોતા અઢી વર્ષનો ગાળો ઘણો મોટો લાગે છે! મને ગમ્યું જ હશે એટલે જ ટક્યો હોઈશ પણ છેલ્લા અમુક મહિનાથી સ્થગિતતાનો અનુભવ થતો હતો. હજુ મને પણ ખબર નથી આવતા મહીને હું ક્યાં હોઈશ. ફક્ત એટલી જ ખબર છે કયાંક તો હોઈશ જ. નોકરીઓ થી કંટાળી ગયો છું એટલે ઘણા સમયથી જે coaching institute ખોલવાનો વિચાર છે.

Joseph Macwan's "Angaliyat"

I finished reading Joseph Macwan's "Angaliyat" yesterday. Tiha's death in the end fills our eyes with tears. It is considered the best book in Dalit literature in Gujarati. I want to talk something about Dalit literature before I write about the book. Being a city-guy, I always felt that there was no need of Dalit literature in this 21st century. But later I came across the some Dalit writers who have experienced the injust pracitice of untouchability and insults. As long as Dalit continues to experience this, Dalit literature will exist. Even now Dalit writers think it necessary to write about the ill-treatment that they have to face in their day-to-day life. In cities this ill-treatment may be obscure, but in villages where real India is said to exist, condition of Dalit is not that happy. They are not allowed to live in particular areas, they are not allowed to enter the temples, people keep them at respectable distance. This distance is physical as well as mental. Those who are illiterate and used to this kind of malpractice keep mum, but those Dalits who are educated and rational in thier thinking do not succumb to the insults. They revolt against this and many who can write, put their anger into words so that the world can know what they are suffering from.

"Anglaliyat" is a story of two friends-Tiha and Valji- from the wankar community in South of Gujarat. They weave the sheets and sell them in a nearby village-markets. On one such occasion they go to a village where one boy from the groups throws stone at the earthen pot which Methi, the heroine of the novel- was carrying. Those boys belonged to Patidar community. When Tiha sees this, he challenges the boys and it creates a lot of problem for him later in the novel. Tiha falls in love with the girl, but now it was not possible for him to go to the village. The vengeful Patidars in that village come to know that Tiha has soft corner for Methi, so they try to get her married to the man of her own community to whom she was married in childhood.

Tiha's friend Valji prepares a plan so that these lovers can meet and get married, but unfortunately gets killed. His wife Kanku laments the death, but still doesn't hate Tiha. Tiha feels he is responsible for ruining the happy married life of Valji and Kankubhabhi so he vows not to marry at all. He thinks he can't enjoy the carnal pleasure with MEthi when Kankubhabhi is leading a lonely life. Later in the novel when he is forced to marry, he talks about the re-marriage of Kankubhbhi to Valji's younger brother. It is irony that when Kanku is ready for the marriage, Methi is married already to her childhood husband! Methi becomes mother of a son, tries to forget Tiha and live with his husband happily but could not do so because her husband used to beat her brutally. One day she beats her husband and thinking that he is dead, she runs away with her son to commit suicide by jumping in the well. When she was about to jump in the well, Tiha clutches her hand and explain her not to do so. She comes to Tiha's house and decides to live alone. Both could not marry because Methi's husband was not dead as she thought that day. Methi forces Tiha to marry a nice girl as there was no meaning leaving a lonely life. Tiha gets married and just after some times Methi's husband dies!

In the last chapters, Tiha is attacked by the those old enemies and this time they beat him with sticks so brutally that he succumbs to death. When the news of his death reaches Methi, She becomes mad with the shock.She keep crying continously. People had never ever seen any woman crying that way, not ever for the husband. Methi without telling anyone, stops having meals and dies withing few days of his beloved Tiha.

-શ્રી શ્રી હિજા મહારાજ ઉવાચ:

"મને કોઈ પ્રેમ કરતુ નથી, કોઈ ગણકારતું નથી.બધા મારી ઉપેક્ષા કરે છે."...ઘણીવાર હું લોકોને આવી ફરિયાદ કરતા સાંભળું ત્યારે પ્રશ્ન  થાય કે લોકો આપણને ચાહે એવું આપણે થવા  દઈએ છીએ? ઘણીવાર એવું બનતું હોય છે કે લોકો આપણને ખુબ ચાહવાની કોશિશ કરતા હોય અને એ જ સમયે આપણે એમને એમ કરતા (આપણી પોતાની જાણ બહાર પણ) રોકાતા હોઈએ છીએ. કેવી રીતે?.... એમને આપણામાં ન ગમતા  દુર્ગુણોને છોડવાને બદલે સાચવીને.

પ્રશંસા ખુદાને પણ પ્યારી હોય છે એવું આપણે બધાએ સાંભળ્યું જ છે.  અમુક લોકોને આત્મપ્રશંસા એથી પણ આધારે પ્યારી હોય છે. યાદ રાખવા  જેવી વાત એ છે કે આત્મપ્રશંસા એ ગુનો નથી એ માણસ ની નિર્દોષતા નો નમુનો છે. હા, આત્માપ્રશંસા કોણ અને કયા પ્રકારની વ્યક્તિ  કરે છે અને કયા કરે છે  એ પર થોડી ટીકા કરી/ ટાળી શકાય. જીવનમાં કોઈપણ મહત્વનું પ્રદાન ના કરનારા બેવકૂફો જયારે આત્મપ્રશંસા કરે ત્યારે તમારા-મારા જેવા માણસ ને હસવું/ગુસ્સો આવે એ સમજયા. પણ જીવનમાં મહત્વનું પ્રદાન કરનારા અનેક વ્યક્તિઓએ આત્માપ્રશંસા પસંદ કર્યા ના દાખલા છે . આત્માપ્રશંસાની બાબત માં મન અને દિમાગ ખુલ્લા રાખીને વ્યક્તિનો વિચાર કરવો રહ્યો. ચંદ્રકાંત બક્ષીનું ગુજરાતી કથાસાહિત્ય ક્ષેત્રે નોંધપાત્ર  પ્રદાન રહ્યું છે. એમને આત્મપ્રશંસા પસંદ હતી અને કોઈ જાતના ડર કે નમ્રતાના ઢોંગ  કર્યા વગર આત્મપ્રશંસા કરી લેતા. કયારેક એક ડગલું આગળ વધીને અન્યોની ટીકા પણ કરી લેતા.અને એમની આવી આદત  પર વાત કરતા રઘુવીર ચૌધરીએ કયાંક લખ્યું હતું કે અમે દૂધ દેતી ગાયોની લાત પણ પ્રેમથી ખાઈ લઈએ  છીએ.

"વર્ષો સુધી સન્ધર્ષ અને પીડા ભોગવીને હુ બન્નેનો તિરસ્કાર કરવા માન્ડયો હતો. પછી એવુ બન્યુ કે દુઃખના દિવસો વાવાઝોડુ પસાર થાય એમ પસાર થઈ ગયા.પણ સુખ મળ્યા પછી ધીમેધીમે કશુક ખૂટતુ હોય એવી અનુભૂતી થવા માન્ડી. એ વસ્તુની ઘટથી સુખની અનુભૂતી પણ ફિક્કી લાગવા માન્ડી. ઘણા સમય પછી મને જે ઘટતુ હતી એની જાણ થઈ. એ હતાઃ સન્ઘર્ષ અને પીડા."



"વડીલ એટલે એવી વ્યક્તિ કે જેમના સંગાથમાં આપણે હોય ત્યારે સદાય આપણને નાના હોવાનો અનુભવ થાય; જેમને સલાહ-સુચન આપવાનો વિચાર આપણને ક્યારેય ના આવે. અને જેમના માટે આપણા હદયમાં હરહમેશ સન્માન અને ભીતીયુક્ત આદર હોય. માત્ર ઉમર અને પાકી ગયેલા વાળ થી કોઈ વડીલ બનતું નથી."

 "Often I have found that a person is bearable: what is unbearable is his/her IGO. Our IGO interrupts others who are, otherwise willing to love us. " If you check the history of long-lasting and cordial relationship between two individuals you would observe they had two things in common: both were in possession of high understanding and considerate nature OR both were completely dumb. There is no any third alternative for that.

(to be continued)

A day with Second-year PTC students

The Date is 21st Sept. but the camera shows it as 21st August. I forgot to adjust the date